شاعر و فرشته ای با هم دوست شدن.فرشته پری به شاعر داد و شاعر شعری به فرشته
شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشتو شعرهایش بوب آسمان گرفت
.و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت.
خدا گفت دیگر تمام شد.دیگر زندگی برای هر دو دشوار می شود.
زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود زمین برایش کوچک است و
فرشته ای که مزه عشق را بچشد آسمان برایش تنگ است. . . !
